انتقال آب دریا به مناطق خشک، ضروری ترین نیاز، برای نجات ایران از خشکسالی

      چندی پیش گروهی از دانشمندان سازمان فضایی ناسا با بررسی و تفسیر تصاویر ماهواره ای اعلام کردند که طی چند سال آینده، تعدادی از کشورهای جهان از جمله ایران و برخی از دیگر کشورها منطقه با خشکسالی شدید مواجه خواهند شد و یکی از کارشناسان سازمان هواشناسی کشور نیز، ضمن تایید این موضوع اعلام کرد، این خشکسالی احتمالا به مدت ۲۵ سال ادامه خواهد یافت. البته یافته های علمی دانشمندان و متخصصین دیگر کشورها نیز حاکی از تغییرات گسترده شرایط جوی در نقاط مختلف دنیاست، به عنوان مثال؛ نتایج بررسی های علمی انجام شده در سطح جهان حاکی از آن است که با نازک شدن لایه ازون در قطب جنوب، یخهای این منطقه به سرعت در حال ذوب شدن بوده و در نتیجه سطح آبهای آزاد جهان افزایش یافته و بالا خواهدآمد و شرایط جوی جدیدی بر کره زمین حاکم خواهد شد، از سوی دیگر نتایج مطالعات مرکز خزر‌شناسی نیز نشان می دهد، در حالی که برخی نقاط کشور ایران با خشکسالی مواجه خواهند شد، آب دریای خزر نیز در سال های آینده دستکم ۳ تا ۵ متر بالا خواهد آمد و قسمتی از استان‌ های گیلان، مازندران و گلستان را زیر آب خواهد برد و لذا برای حل این مشکل باید بخشی از آب دریای خزر را تخلیه کرد.

     از همین رو بسیاری از صاحبنظران بر این باورند که صرفنظر از میزان اعتبار و دقت این گزارشها و امکان وقوع پیش بینی های صورت گرفته در این عرصه، تامین آب در آینده ی نه چندان دور، اصلی ترین محور چالشهای جهانی خواهد بود و به همین دلیل برخی از کشورها از هم اکنون به فکر چاره اندیشی برای مقابله با مشکل کم آبی و خشکسالی برآمده و اجرای طرحهای مختلفی را در دستور کار خود قرار داده اند، این موضوع نزد کشورهای مذکور به قدری حائز اهمیت بوده که از چندی پیش علاوه بر استفاده از روشهای مختلف مانند: سد سازی و هدایت آبهای سطحی، از سایر روشها از جمله؛ انحراف مسیر رودخانه ها، اقدام برای بارورسازی بیش از حد ابرها و استخراج تمام رطوبت باران ساز آن قبل از خروج از مرزها، ساخت تاسیسات و تجهیزات موثر در کاهش یا افزایش بارندگی و دهها روش قانونی و غیر قانونی دیگر، با سرمایه گذاری مناسب، تمام تلاش خود را معطوف این موضوع نموده اند.

     شرایط آب و هوایی کشور ایران نیز اقتضا می کند تا برای پیشگیری از بروز بحران های احتمالی در این زمینه، در کوتاه ترین زمان ممکن راهبردهای لازم مشخص و با ارائه راهکارهای علمی و عملی، از فرصت های باقیمانده برای رفع این مشکل بهره برد، بدیهی است که با توجه به اهمیت موضوع، اجرای هرگونه طرح کاربردی و موقتی کوتاه مدت در این زمینه لازم، اما کافی نخواهد بود، بنابراین اگرچه سد سازی به عنوان یک گزینه اساسی در سالهای اخیر گسترش چشمگیری در کشور داشته، اما به هیچ وجه نباید تصور شود که تنها با پرداختن به این بخش از کار، رسالت مسئولین در این رابطه به پایان رسیده است، جرا که مدیریت بهینه بر منابع آب، شامل موضوعات و بخشهای متنوع و مختلفی است که طبیعتاً هر کدام دارای محاسن، معایب، الزامات و شرایط خاص خود است.

     البته همانگونه که اشاره شد، پس از انقلاب شکوهمند اسلامی و به خصوص طی سالهای اخیر، اقدامات مختلفی در این زمینه صورت گرفته که می توان از اجرا و توسعه طرح‌های سد سازی و آبخیزداری، سرعت بخشیدن به فرآیند مکانیزه‌سازی و حمایت از سرمایه گذاری برای توسعه و گسترش سیستم های آبیاری تحت فشار (قطره ای و بارانی) و نیز آغاز تلاشها برای تسریع در کانالکشی و زهکشی آب سدها و بازسازی مسیلها و کانالهای انتقال آب، به عنوان مهمترین آنها نام برد، اما موضوعات قابل بررسی دیگری مانند: ساماندهی و استانداردسازی شبکه‌های آبرسانی، تسریع در بازسازی شبکه های آب شرب موجود و تفکیک این شبکه از آب غیر آشامیدنی، ایجاد سازمان احیاء قنوات، ایجاد رشته مهندسی قنات در دانشگاهها، استحصال آبهای شیرین زیر سطحی، انتقال آب از نقاط پر آب به نقاط خشک و سایر اقدامات قابل توجه دیگر نیز وجود دارند که یا در ابتدای راه قرار دارند و یا هنوز به شکل جدی در دستور کار قرار نگرفته اند.

     از بین سایر گزینه های مطرح در این زمینه، موضوع انتقال آب از مناطق پرآب (دریاها و رودخانه ها) به مناطق خشک و کم آب، یکی از چالشی ترین موضوعاتی است که در مقاطع مختلف تاریخ کشور مطرح و پس از انقلاب اسلامی نیز طی چند مرحله در قالب طرح های مختلف از جمله؛ طرح ایرانرود (طرح اتصال دریای خزر به خلیج فارس)، طرح ایجاد کانال کشتیرانی از طریق ایجاد شکاف در کوه البرز، طرح احداث کانال لوت و طرح احداث دریاچه‌هایی بین دریای خزر و خلیج فارس در دستور کار قرار گرفته و حتی طرح مطالعاتی برخی از آنها نیز توسط مراکز ذیربط از جمله مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی انجام شده است، اما متاسفانه علی‌رغم تأیید برخی از راهکارهای پیشنهادی، تاکنون هیچ کدام از آنها به مرحله اقدام و اجراء نرسیده است، با این حال به نظر می رسد، طرح اخیر، یعنی ایجاد و احیاء دریاچه های حد فاصل جنوب تا شمال واقع در بخش شرقی و مرکزی کشور، از قابلیت اجرایی بیشتری برخوردار بوده و نظر موافقان و مخالفان بیشتری را به سوی خود جلب کرده است.

     بر اساس این طرح قرار است آب خزر از طریق خلیج گرگان در استان گلستان بوسیله لوله به طول۴۰ کیلومتر از ۲۶ متری زیر سطح دریاهای آزاد، به مخازن اولیه منتقل و با احداث تونل و ایجاد شبکه در ارتفاع ۲۰۰ متری ارتفاعات، آب به مسیرهای مورد نظر هدایت و از آنجا از طریق ۲۵ خط لوله با قطر۳متر (لوله‌های مقاوم در برابر آب شور) به کویر منتقل شود. این آب در یک شبکه ۳۰۰ کیلومتری به حوض سلطان که دریاچه‌ای به وسعت ۱۴/ ۵ کیلومتر در ۱۴/ ۵ کیلومتر است، منتقل خواهد شد و بعد از آنکه عمق آب در این دریاچه به ۲۰متر رسید، آب سرریز با احداث نیروگاه‌هایی در محل پمپاژ و به دریاچه نمک منتقل می‌شود. در جنوب نیز این آب از طریق دریای عمان و احتمالا خلیج فارس تامین و منقل خواهد شد، در این قسمت نیز اختلاف سطح از ۱۸ متر در بندرگاه بوشهر آغاز و تا ۳۰۰ متر و در برخی نقاط مرتفع حتی به بیش از ۱۰۰۰ متر می رسد.

      به گفته طراح پروژه، این دریاچه (دریاجه نمک) که ۱۰۰ کیلومتر طول و ۱۵ تا ۶۰ کیلومتر عرض دارد، طی ۲ تا ۳سال پر خواهد شد و بزرگ‌ ترین و عظیم‌ ترین دریاچه مصنوعی دنیا در ایران خواهد بود. این دریاچه که به عنوان فدک نامگذاری شده، در کویر مرکزی ایران ۴۳ درصد تبخیر آب خواهد داشت و با افزایش ابر‌ها، سبب افزایش بارندگی در کشور خواهد شد و ضمن تلطیف هوا و تغییر اقلیم، در استان‌های خراسان هم ۱۵درصد افزایش بارندگی به همراه خواهد داشت و با تکمیل شدن آن از طریق احداث هفت دریاچه دیگر در مناطق مرکزی، اقلیم و آب و هوای کویر لوت و کویر مرکزی نیز تغییر خواهد یافت و اقلیم نیمه مدیترانه‌ای ایران تغییر اساسی خواهد کرد، البته در فاز اول این طرح، ساخت ۷ دریاچه در برنامه قرار گرفته که ۳ دریاچه از آب دریای خزر و ۴ دریاچه هم از آب خلیج فارس مشروب خواهد شد و قرار است مجموعه این دریاچه‌ها قلب ایران را متحول سازند.

     مجری طرح درباره آینده این طرح در صورت تحقق هم می گوید: یکی از این دریاچه‌ها در فاصله ۵۰ کیلومتری تهران ایجاد خواهد شد و ما برای اطراف آن، شهر جدیدی را با ظرفیت جذب ۳۰میلیون نفر جمعیت طراحی کرده‌ایم. وی می افزاید: اگر چه ممکن است اهداف این طرح خیلی بلند پروازانه تلقی شود ولی طبق برنامه‌ای که طرح ریزی شده در صورت مشارکت دولت و نهادهای متولی شهرسازی، می‌توان یکی از زیبا‌ترین و مدرن‌ترین شهر‌ها را در این منطقه احداث و بنا کرد که در نوع خود کم نظیر باشد.

     البته همانطور که پیش بینی می شد، این طرح با اختلاف نظرهای زیادی همراه بوده و هریک از موافقان و مخالفان، دلایل مختلفی را در تایید نظرات خود یا رد نظرات طرف مقابل مطرح کرده اند که مهمترین آنها از نظر مخالفان طرح عبارتند از:

۱-    برخی از صاحبنظران، نخستین مانع را انتقال آب از ۲۶ متری زیر سطح دریاهای آزاد جهان به ارتفاعی بیش از هزار متر در منطقه خزر و مسافت و ارتفاع زیاد سطح آب نسبت به کویر در بخش دریای عمان و خلیج فارس عنوان می‌کنند و معتقدند که ایده انتقال آب دریای عمان و خلیج فارس یا دریای خزر برای مصارف خانگی، کشاورزی و صنعتی به کویر یا استان های مرکزی از جمله سمنان شدنی نیست و صرفه اقتصادی هم ندارد و اجرای طرح های جایگزین مانند بازیافت آب‌های مصرف‌ شده و به هدررفته در شهرهایی مثل تهران را بهترین راه ‌حل برای مشکل کم‌آبی مناطق کویری معرفی می کنند و برای اثبات پیشنهاد خود، با بیان یافته های آماری، می گویند در خود تهران چیزی حدود دو و نیم میلیون مترمکعب آب در شبانه‌ روز هدر می‌رود، اگر این مقدار در تعداد روزهای سال ضرب شود، چیزی بیش از ۵۰۰ میلیون مترمکعب آب را شامل می شود و این مقدار همان میزانی است که قرار است در فاز اول این طرح هر سال به کویر منتقل شود.

۲-    گروه دیگری از کارشناسان معتقدند؛ این کار اثرات زیادی بر زیستِ بومی منطقه خواهد داشت و لذا بر صدمات زیست بومی این طرح تاکید می کنند و می گویند؛ اولین تاثیر نامطلوبی را که انتقال آب از دریای خزر یا دریای عمان و خلیج فارس می‌تواند بر محیط زیست منطقه داشته باشد، انتقال شوری آب به زمین‌های اطراف است، زیرا آبی که قرار است منتقل شود، حاوی یک مقدار شوری است. به عنوان مثال آب خزر چیزی حدود ۱۶هزار میکروموس بر سانتی‌ متر شوری دارد که این شوری در طی مسیر به خاطر تبخیری که صورت می‌گیرد، افزایش هم پیدا می‌کند و در صورتی که آب در طی مسیر به زمین‌های اطراف منتقل شود، این شوری باعث می‌شود عرصه‌های جنگلی و زمین‌هایی که اطراف این مسیر انتقال هستند تهدید شوند و اکوسیستم‌هایی که به این شوری عادت ندارند، وقتی این شوری به آن‌ها وارد شود، مشکلات و مسائلی برایشان به‌وجود آید. به گفته یکی دیگر از کارشناسان، شوری آب دریاچه خزر ۱۳ میلی گرم در هر لیتر است که قابل استفاده در این زمینه ها (کشاورزی و مصارف خانگی) نیست و از این رو، صرفه اقتصادی هم ندارد. وی می افزاید: از طرفی چون خاک سمنان و مناطق مرکزی کلا ترکیبی از شن و خاک رس است، قابل کشت نیست و لذا اجرای این طرح نمی تواند کاربرد کشاورزی داشته باشد.

۳-    عده دیگری از کارشناسان اعلام کرده اند، چنانچه انتقال آب از دریای خزر یا دریای عمان و خلیج فارس توسط کانال‌هایی که در سطح زمین ایجاد می‌شوند صورت بگیرد، این کانال‌ها یا تونل‌هایی که احداث می‌شود، عملاً زیستگاه را به دو بخش تقسیم می‌کند و در نتیجه مهاجرت گونه‌های حیات وحش از این مسیر با اختلال مواجه می‌شود و این پدیده را یک رویداد نامناسب برای اکوسیستم‌ها و زیستگاه‌های طبیعی این منطقه می‌د‌انند. مشکل دیگر تفاوت محیط مبداء و مقصد با یکدیگر عنوان شده است: در این رابطه یکی از کارشناسان می گوید: شما می‌خواهید این آب را از یک محیطی کیلومترها دورتر به یک محیط دیگر ببرید. این دو محیط باهم متفاوتند و به تبع آن، بنیان و محیط این دو منطقه از لحاظ گونه‌های گیاهی و جانوری باهم متفاوتند. بنابراین خطر یا احتمال انتقال گونه‌های غیربومی از منطقه‌ مبداً به مقصد و ایضاً انقراض آنها نیز باید مورد توجه باشد که اگر این اتفاق نیفتد، می‌تواند تهدیدی در تنوع زیستی در منطقه‌ای به‌وجود آید که این آب به آنجا منتقل می‌شود و امکان دارد که سبب کاهش یا نابودی تنوع زیستی و شرایط پایدار محیطی در آن منطقه شود.

۴-    گروهی از صاحبنظران رشته زمین شناسی و ژئو فیزیک معتقدند، که سنگینی آبی که به کویر منتقل خواهد شد، می تواند باعث فشار به گسلهای منطقه گردیده و بروز زلزله های متعدد را به همراه داشته باشد.

۵-    بسیاری از کارشناسان می گویند با توجه به اینکه دریای خزر بین ۵ کشور روسیه، قزاقستان، ترکمنستان، ایران و آذربایجان مشترک می‌باشد، لذا انتقال آب این دریا توسط ایران، نه تنها می‌تواند با اعتراض کشورهای دیگر روبه رو شود و مشکل حقوقی ایجاد کند، بلکه سایر کشورهای منطقه را نیز ترغیب به اقدام مشابه خواهد نمود و بروز چنین رویکری در ابعاد مختلف بویژه از نظر شرایط محیط زیستی، برای منطقه فاجعه بار خواهد بود و برای اثبات مدعای خود به اقدام مشابه سایر کشور ها که  در برخی از موارد به تغییرات بیش از حد جوی و در نتیجه اجبار مجریان به تخریب پروژه احداث شده گردیده، اشاره می کنند.

     متقابلا موافقان این طرح با تاکید بر ضرورت استفاده از تجربیات سایر کشورها و لزوم بررسی راهکارها و جنبه های مختلف آثار اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و بخصوص زیست محیطی، آب و هوایی و حتی فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی اجرای طرح در منطقه و کشور، با نگاه مثبت به موضوع نگریسته و ضمن بیان مزایا و محاسن این پروژه، با اشاره به ابعاد مختلف آثار مطلوب آن در کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت، اجرای آن را مقرون به صرفه و در نهایت به نفع کشور می دانند، اهم نظرات و نیز دلایل این گروه نیز عبارتند از:

۱-    اگرچه مخالفان، این کار را ناشدنی نمی دانند و تنها اجرای آن را کاری مشکل اعلام کرده اند، اما موافقان طرح از جمله مخترع پمپ موجی «با قابلیت انتقال آب به کویر با استفاده از موج دریا»، انتقال آب به مناطق کویری را کاملاً ممکن و تنها راه حل فرار از معضل کم آبی در سال‌های آینده بیان می‌کند و اضافه می‌کند که این کار با پمپاژ آب و انتقال آن از طریق کانال، لوله و تونل ممکن است، سایر کارشناسان نیز اجرای این طرح را ممکن دانسته و به طرح های مشابه اجرا شده در سایر کشورهای جهان اشاره نموده و می گویند با احداث چند ایستگاه پمپاژ این امکان به راحتی فراهم خواهد شد.

۲-    موافقان طرح ضمن بیان این سوال که اگر شوری آب حوزه های مورد نظر در حد اعلام شده بر کشاورزی و پوشش گیاهی اثر می گذارد، چرا بر جنگلها و کشاورزی شمال کشور تاثیر منفی نگذاشته است، پیامدهای اجرای طرح بر محیط زیست منطقه را مثبت ارزیابی نموده و معتقدند این طرح از یکسو منجر به تقویت منابع آبهای زیرزمینی و جلوگیری از نشست زمین گردیده و از سوی دیگر با افزایش میزان رطوبت و بارندگی، به تثبیت شنهای روان و رفع غبار در مناطق کویری کمک خواهد کرد و در نتیجه بهینه‌سازی شرایط زیست‌ محیطی در ابعاد مختلف از جمله پوشش گیاهی و جانوری و آب و هوای عمومی منطقه و تاحدی کشور را به همراه خواهد داشت و در ادامه می افزایند که برای اطمینان بیشتر از نتایج کار، ابتدا دریاچه اول بطور آزمایشی آبگیری و در صورت اخذ نتایج مورد نظر و اطمینان از عدم بروز پیامدهای احتمالی نامطلوب در بخشهای مختلف بویژه (زیست محیطی، دفاعی، امنیتی و … )، برای ادامه گسترش آن اقدام خواهد شد.

۳-    توجیه دیگر موافقان این است که چنانچه برای اجرای این هدف به جای حفر کانال از طرح ایجاد دریاچه استفاده شود، نه تنها از نظر نظامی و دفاعی از تقسیم خاک کشور به دو بخش جداگانه به وسیله کانال آب جلوگیری می شود، بلکه نگرانی متخصصین و طرفداران محیط زیست در مورد ایجاد مانع در مسیر تردد حیات وحش نیز برطرف خواهد شد.

۴-    موافقان طرح در مورد امکان بروز زلزله پس از آبگیری دریاچه ها نیز، این نظریه را با عنایت به بقایای فسیل های کشف شده در منطقه رد نموده و می گویند چون منطقه قبلا هم زیر آب قرار داشته و برخی مناطق آن مانند دریاچه هامون در سالهای اخیر خشک شده، لذا نگرانی چندانی در این زمینه وجود ندارد.

۵-    از نظر موافقان طرح، با توجه به سهم ایران از آبهای دریای خزر و با توجه به پیش بینی های مطرح مبنی بر افزایش سطح آب دریای خزر در سالهای آینده، نه تنها این طرح مشکل حقوقی ندارد، بلکه اجرای آن نوعی کمک به تثبیت وضعیت محیط زیست منطقه حاشیه خزر نیز تلقی می گردد.

۶-     استدلال دیگر موافقان این است که، استفاده بهینه از منابع موجود و قابل دسترس پس از اجرای طرح می تواند به توسعه برخی از شاخه های  کشاورزی که از کمترین وابستگی به خارج و پایین ترین آسیب پذیری در برابر تحریمها برخوردار است منجر شود.

۷-    موافقان؛ کمک به اشتغالزایی در زمینه‌های مختلف از جمله؛ حمل و نقل دریایی، توسعه زمین‌های کشاورزی و گسترش صنعت ماهیگیری و همچنین اشتغالزایی ناشی از افزایش جاذبه‌های توریستی و گردشگری و مشاغل مربوط به فرآیند احداث، بهره‌برداری و نگهداری راه های ترانزیتی و خطوط لوله و سایر موارد مشابه و تاثیر آن بر رفع محرومیت از بخش قابل توجهی از محروم‌ترین مناطق کشور و در نهایت ارتقاء سطح معیشتی مردم منطقه و سایر نقاط کشور را از دیگر مزایای این طرح دانسته و تحقق آن پس از اجرای طرح را کاملا محتمل می دانند.

۸-    کمک به ایجاد تعادل در توزیع جمعیت و جلوگیری از پراکندگی و یا تمرکز غیر منطقی جمعیت کشور از طریق توسعه عمرانی مناطق مذکور و مهاجرت مردم به مناطق مورد اشاره و در نتیجه توسعه امنیت پایدار از دیگر مواردی است که به عنوان حاصل اجرای طرح مورد تاکید موافقان قرار دارد، زیرا بی شک احداث شهرها و شهرکهای جدید و استقرار مردم در این مناطق می تواند مانع از نفوذ دشمن به مناطق خالی از سکنه (مانند نفوذ نیروی هوایی آمریکا به خاک کشور در جریان حادثه طبس) و بخصوص کاهش تردد کاروانهای قاچاق کالا و مواد مخدر گردد.

     از نظر نگارنده که سالها پیگیر این موضوع بوده نیز، طرح انتقال آب به مناطق کویری بخش شرقی و مرکزی کشور می تـواند، در قالب ایجاد سه یا چهار دریاچه در فرورفتگیهای طبیعی موجود در مناطق مذکور از جمله؛ دشت کویر، دریاچه‌ هامون، دریاچه جازموریان و چاله‌های موجود در کویر لوت که با استناد به فسیلهای کشف شده در این مناطق، قبلا نیز زیر آب بوده اند اجرا و در ادامه، دریاچه های مذکور با خط راه آهن ثابت و شناور (مشابه روش مورد استفاده در دریاچه وان ترکیه) به یکدیگر متصل  شوند، بدیهی است که اتصال دریاچه ها به یکدیگر، امکان ایجاد راه ترانزیتی سراسری شمال به جنوب کشور را ممکن و با فراهم نمودن امکان دسترسی کشورهای آسیای میانه به آبهای آزاد، نقش اساسی در توسعه کشور در ابعاد مختلف خواهد داشت. اما بدیهی است اجرای طرح فوق مستلزم هماهنگی و همکاری نزدیک و منسجم دستگاههای مختلف بویژه وزارت نیرو، وزارت جهاد کشاورزی، سازمان محیط زیست و سایر دستگاههای ذیربط و ذینفع و نیز سرمایه گذاری کافی و همچنین مشارکت مردم در این زمینه می باشد و طبیعتا جلب سرمایه گذاران خارجی نیز می تواند اجرای آن را تسریع نماید.

توضیح: در صورت تمایل می توانید، برای کسب آگاهی بیشتر در این زمینه، به مقاله قبلی اینجانب تحت عنوان«منابع آب نیازمند تسریع در مدیریت بهینه» و مقاله «آیا واقعاً انتقال آب دریا به مناطق خشک امکان‌پذیر نیست؟» و نیز مقاله «بازیابیِ دریاچه­ های مرکزی ایران»، نوشته آقای جمشید پرکاس و همچنین به سایر مقالات اقتصادی اینجانب در همین سایت  rahtooshe.com مراجعه فرمایید.

                                                                                                            احمد رضا هدایتی

                                                                                                         کارشناس ارشد مدیریت

                                                                                                        ۲۸/۵/۹۲

شما همچنین می توانید ...

٪ پاسخ

  1. دکتر احمد امین گفت:

    آقای مهندس سلام:
    بنده هم مدتهادر این زمینه تحقیق مطالعه کرده ام و یک طرح مشابه دارم و لذا با نظر شما کاملا موافقم و حاضرم هر کجا که نیاز باشد از آن دفاع کنم، اندیشه های بزرگ ستودنی است، هماره اندیشه تان بزرگ باشد، ضمنا در صورت تمایل آدرس محل کار یا شماره تلفن بدهید تا شما را از نزدیک ملاقات کنم.
    پیروز باشید.
    دکتر احمد امین

    • احمدرضا هدایتی گفت:

      برادر گرامی جناب آقای دکتر امین:
      از دیدن پیام شما بسیار خوشحال شدم، امیدوارم توفیق زیارت شما را داشته باشم، لطفا شماره تلفن بدهید تا خدمت برسم.
      با تشکر: هدایتی

    • الناز شامرادی گفت:

      جناب آقای دکتر امین
      بنده به این حوزه بسیار علاقه مند هستم. لطفا اگر شما نیز در این حوزه مطالعات و مقالاتی تهیه فرموده اید و یا مد نظر دارید، خوشحال می شود بفرمایید چگونه می توان از آنها بهره برد. با تشکر

      • احمدرضا هدایتی گفت:

        دوست عزیز جناب آقای دکتر امین:
        با سلام مجدد، لطفا در صورت مشاهده پیام خانم شاکری پاسخ خودتان را به آدرس ایشان (e.shamoradi@gmail.com) ارسال یا در همین سایت بیان فرمایید، بنده نیز مشتاق رویت مطالب شما هستم.
        با تشکر- موفق باشید

  2. الناز شامرادی گفت:

    با سلام
    با تشکر از مطلب جامع جنابعالی
    سوال من این است که آیا شما تحقیقات و مطالعات دیگری نیز در این حوزه انجام داده اید؟ چگونه می توان به آنها دسترسی داشته باشم.

    • احمدرضا هدایتی گفت:

      سرکار خانم الناز شامرادی:
      با سلام و تشکر، اینجانب یک مقاله دیگر تحت عنوان «منابع آب نیازمند تسریع در مدیریت بهینه» در این زمینه تهیه کرده ام که می توانید در بخش اقتصادی همین سایت ملاحضه بفرمایید.
      با تشکر مجدد- موفق باشید

  3. nader fahmani گفت:

    اگه بشه چی میشه، مگه نه؟

  4. حسن گفت:

    امان از دست کسانی که در هر حوضه ای خود رو صاحب نظر میدونند! برادر من شما با این مطالب فقط باعث انحراف افکار عمومی میشوید در اظهار نظرهای خود دقت کنید!

    • احمدرضا هدایتی گفت:

      دوست گرامی جناب حسن آقا سلام؛
      ضمن تشکر به خاطر مطالعه مطلب ارائه شده ، با توجه به واکنشهای مختلف مثبت و منفی در مورد مطلب مذکور، ذکر چند نکته در این مورد را ضروری می دانم.
      ۱- برخی از موارد در حد پیشنهاد ارائه شده و اصراری بر علمی بودن یا نبودن آن وجود ندارد، به هر حال حتماً شما هم قبول دارید، که همه افراد جامعه از جمله بنده نیز حق و بلکه وظیفه داریم طرح‌ها و ایده‌هایی را که فکر می کنیم می تواند به پیشرفت و توسعه کشور کمک کند را مطرح نماییم. البته طبیعی است که وظیفه بررسی شرایط علمی و عملی آن بر عهده مجریان است.
      ۲- بخش عمده مطالب بر اساس مطالعه منابع مختلف علمی گردآوری شده و در مقالاتی که بعد از انتشار مقاله و در واکنش به مطلب ارائه شده مطالعه شد نیز بر صحت امکان اجرای آنها تأکید شده است.
      ۳- اینجانب متعاقباً آگاهی یافتم که از زمان طاغوت تا کنون چندین طرح مشابه در این زمینه ارائه شده است، که بسیاری از آنها نتیجه مطالعات پژوهشی و میدانی بوده است.
      در هر حال برای شما آرزوی توفیق دارم
      موفق باشید- یاعلی

  5. harf hesab گفت:

    منتقدان عزیز اگر فقط بلدند انتقاد کنند و ساز مخالف بزننند لطفا سکوت کنند . اما سوال روز از این افراد بی ابی بهتر است یا اب شور ایراد بزرگ شما این است که اصلا و اصولا دنبال حل مشکل از پپایه واساس نیستید…اقای به اصطلاح کارشناس ریاضت ملی تا چند سال میشه بفرمایید؟ ۵ سال ۱۰ سال ..هر سال بدتر از پارسال …تنها راه حل مشکل کار اساسی و بنیادی است انتقال اب با خط لوله مستقیم از دریای عمان بدون هیچ گونه شیرین سازی اب و ایجاد دو دریاچه مصنوعی عایق سازی شده در دو کویر لوت و مرکزی و الیته فقط بخسی از کویر.گرمای کویر میزان زیادی از اب دریاچه را تبدیل به ابرهای بارش زایی میکند که با حرکت این ابرها به مناطق دیگر و بارورسازی این ابرها میتوان بارندگی ایجاد کرد.دقیقا و یقینا ما به چنین طرحی نیاز داریم نه کمتر و نه بیشتر .بسیاری از هزینه های اضافی و پیامد های منفی و نظرات مخالفان و منتقدان نیز لحاظ شده است.با انتقال اب به وسیله لوله با کمترین هزینه و با سرعت بالا و نیز کنترل کامل اب انتقال داده شده به دریاچه میزان اب دریچه در تمامی فصول قابل کنترل است.مشکل تداخل اب شور و شیرین از بین میرود اب شور قرار است مستقیم وارد دریاچه شود و برخاک مناطق دیگر تاثیری ندارد.هیچ شهری در خطر ناشی از انتقال اب قرار نمیگیرد.نمک مازاد دریاچه غایق شده نیز قابل چمع اوری است.نگرانی ناشی از ان و شور شدن بیشاز حد اب دریاچه پس از تبخیر که کارشناسان محیط زیست بر ان تاکید دارند نیز حل شده است .لطفا اطلاع رسانی کرده و به گوش مسئولین این طرح اصلاحی برسد با سپاس

    • احمدرضا هدایتی گفت:

      حرف حساب گرامی سلام:
      از اینکه منطقی با مسائل برخورد می کنید تشکر می کنم، همانگونه که شما هم اشاره کرده اید، به هرحال اگر هم ایده ارائه شده، کاملا کاربردی نباشد، شاید بتواند به موضوع کم آبی کشور کمک کند.
      موفق باشید-یا علی

  6. ارتباط با رئيس جمهور گفت:

    طرح آقای حرف حساب خیلی حساب شده و منطقی است دوستان و مسئولین سایت روی طرح ایشان کار کنند و یا به سمع و نظر مسئولین إجرائی کشور و آقای رئیس جمهور برسانید با سپاس

    • احمدرضا هدایتی گفت:

      دوست عزیز سلام:
      پیشنهاد شما در مورد نظر آقای حرف حساب برای رؤیت مسئولین محترم، روی سایت قرار گرفت.
      موفق باشید- یاعلی

  7. جمشید پرکاس گفت:

    در مقاله {بازیابی دریاچه های مرکزی ایران} راه حل مناسبی و علمی برای مشکل آب در ایران ارائه شده است. در این آدرس: http://jamporkas8.persianblog.ir
    مطالعه این مقاله برای شما می تواند جالب باشد. دراین مقاله آب دریاهای آزاد از تنگه هرمز به حوزه جازموریان منتقل و سپس به مرکز ایران می رسد. این طرح بر اساس نقشه های ترازیابی معتبر دانشگاه تگزاس تهیه شده است.

    • احمدرضا هدایتی گفت:

      جناب آقای پرکاس سلام:
      مقاله بسیار جالبی بود، نمی دانم به چه کاری اشتغال دارید، اما پیشنهاد می کنم طرحتان را از طریق سایت وزارت نیرو و همچنین سایت وزارت جهاد کشاورزی در اختیار مسئولین ذیربط قرار دهید. با اجازه شما بنده هم مطلب شما را در بخش «از دیگران» سایت خودم «ره توشه» (rahtooshe.com) قرار دادم، انشاالله مورد توجه مسئولین ذیربط قرار گیرد.
      موفق باشید – یاعلی

  8. مهندس محمودی گفت:

    آقای هدایتی سلام، برخی از افراد می‌کویند انتقال آب دریا باعث شوری منابع آبهای زیر زمیتی، خشک شدن فضای سبز منطقه و بروز زلزله می‌شود.مظر شما چیست؟
    ممنون

    • احمدرضا هدایتی گفت:

      جناب آقای مهندس محمودی سلام؛
      بتده اطلاعات چندانی برای پاسخ به این سؤال شما ندارم، اما اولاً اگر قرار باشد چنین اتفاقی رخ بدهد باید تابه حال تمام منابع آبهای زیرزمیتی در شمال کشور، شهرهای اطراف دریاچه ارومیه و سایر نقاط مشابه در کشور شور و فضای سبز این شهرها خشک می شد، ثانیاً میزان شوری آب خلیج فارس به مراتب کمتر از آب دریاچه ارومیه است، ثالثاً همانگونه که در مقاله اشاره شده، مناطق مورد نظر در این مقاله قبلاً دریا بوده اند، رابعاً باید سؤال شود که آیا خشکی کامل منطقه و نشست زمین و جریان پیدا کردن ریزگردها و دهها پیامد جانبی آن بهتر است؟ یا خشک شدن و احتمال شوری نسبی منابع آبهای زیرزمینی؟

  9. مهدی علی گفت:

    به نظر بنده محدود کردن رودهای آب شیرین و جلوگیری از تخلیه انها در اخرین جای که به دریا میریزد، راهکار کم خرج و اصولی است.

    • احمدرضا هدایتی گفت:

      جناب آقای مهدی علی سلام:
      پیشنهاد شما جهت رؤیت مسئولین محترم، روی سایت قرار گرفت.
      موفق باشید – یا علی

  10. ص.م. گفت:

    البته این طرح بزرگ اگر انجام شود از خیلی جهات به نفع کشورمان خواهد شد. چندین طرح مانند طرح انتقال آب خلیج فارس از بوشهر تا خلیج گرگان در دریای خزر و احداث کانال قابل کشتیرانی محدود در این مسیر هر چند سال و هرچه بودجه نیاز داشته باشد میتواند در مدت زمان کوتاهی همه هزینه هایش را جبران کند و یک منبع درآمد بسیار عالی و دائمی برای کشور به همراه داشته باشد. تاسیس چندین بندر کوچک و بزرگ در این مسیر و ایجاد یک کانال بین المللی برای ترانزیت کالا و بدون شک تغییر اقلیم آب و هوایی بخش بزرگی از کشور عزیزمان، ایران از خشک و بیابانی به معتدل و نیمه معتدل و ایجاد مشاغل فراوان برای بسیاری از جوانان تحصیل کرده و حتی غیر تحصیل کرده و بیکار و جذب توریست و…
    اما این طرح عظیم نیاز به عزم ملی و دولتی پر قدرت میخواهد ، که متاسفانه با وجود عدم اطمینان مردم به خاطر افشا شدن رانت خواری و پولشویی و دزدیهای کلان و بده بستانهای دیکر در اکثر طرح های انجام شده کوچک و بزرگ در کشور ، ابتدا باید حمایت مردم را پشت این طرح به عنوان بزدگترین پشتوانه این طرح داشته باشیم و برای اینکار باید همه نهادها و ارگانها دست بکار شوند و مردم را مطلع سازند و آگاهی دهند.و کار را به دست خود مردم دهند از زدن کلنگ شروع تا بریدن نوار احداث و شروع استفاده رسمی از این طرح. اما اگر هنگام زدن کلنگ کافیست یک نفر از نهادهای نظامی یا حتی مذهبی در آن مراسم حضور داشته باشد ! همان برای عدم اعتماد مردم و شرکت در این طرح کافیست. پس بهترین کار برای جلوگیری از اینکار سپردن انجام کار به دست یک شرکت بزرگ غربی و معتبر غیر ایرانی و یا چینی است. چرا باید به خود دروغ گفت ؟! کافیست به پروژه آزاد راه تهران شمال بیاندازیم !
    اگر اینکار را به یک شرکت مثلا فرانسوی می سپردیم تا به امروز قطعا به اتمام رسیده بود و در حال استفاده بود ، اما دعواهای جناحی و دخالت برخی نهادهای دیگر به خاطر دو یا سه میلیون دلار کمتر یا بیشتر طرح را به یک شرکت چینی سپردند و تا امروز چندین برابر آن اختلاف مالی پیشنهادی دچار ضرر شدیم . ( البته شرکت پیمانکار چینی علت کندی کار و پیشترفت پروژه را عدم انجام تعهد ایران به بندهایی از قرار داد و نپرداختن پول و دیگر تعهدات مالی توسط ما ذکر کرده) ! که راست یا دروغش را نمیدانم.
    ولی نسلهای بعد از ما حق زندگی در این کشور را دارند و شاید هم ابن طرح بزرک را که حیاتی هم هست آنها انجام دهند. اگر هر کشور جهان سوم دیگر بود حتما تا به امروز اینکار را کرده بود ( حتی با سپردن کل پروژه به یک شرکت معتبر غربی ) ، ولی بدبینی ما به غرب و عدم تمایل آنها به همکاری با ایران این پروژه را در حد یک رویا نگه داشته. به امید روزی که ما یا نسلهای بعد از ما شاهد احداث این کانال و آبراه حیاتی که برای کل جهان اهمیت ویژه ای خواهد داشت باشیم.

    • احمدرضا هدایتی گفت:

      جناب ص.م سلام:
      باتشکر از عنایت جنابعالی؛ مطالب شما جهت رؤیت مردم و مسئولین محترم، روی سایت قرار گرفت.
      ان شاءالله که مورد توجه دست‌اندرکاران قرار گیرد.
      موفق باشید – یاعلی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.