معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده گفته‌اند؛ «حجاب یک موضوع فرهنگی است و موضوع فرهنگی را نمی‌توان با ضربه باتوم اصلاح کرد.»
صرفنظر از این که حجاب، قانون خدا و یک واجب شرعی است و امام شهید (رضوان الله تعالی) شاید با توجه به نقش دشمن در ترویج بی بندوباری در جامعه، این موضوع را یک مسئله فرهنگی و سیاسی می‌دانستند، سایر صاحبنظران هم بر این باورند که در این زمینه اولویت با کار فرهنگی است.
بنابراین دیگران هم موافق اولویت کار فرهنگی هستند، حالا باتوجه به این‌که شما گشت ارشاد و به قول خودتان ضرب باتوم را حذف، توقیف خودروهای حامل بی‌حجاب را ممنوع و حتی واجب الهی دیگر یعنی امر به معروف و نهی از منکر را هم تعطیل کرده‌اید، بگویید راه کارتان چیست، در این رابطه کدام کار فرهنگی را انجام داده‌اید یا حداقل قرار است انجام بدهید.
اصلا انجام کار فرهنگی در این رابطه بر عهده کدام دستگاه‌ها هست و چرا هیچ کدام کاری انجام نمی‌دهند و کسی هم در دولت محترم پیگیر این موضوع نیست؟
اگر کار فرهنگی به تنهایی چاره‌ساز است، چرا و با چه استدلالی اینقدر در مورد بودجه بخش فرهنگی شبهه ایجاد می‌شود و چرا از میزان بودجه کار فرهنگی در لایحه بودجه سال ۱۴۰۵ کاسته شده است؟
برنامه فرهنگی شما برای افراد مزدوری که قطعاً به شکل عمدی و هدفمند، به صورت نیمه عریان در معابر و خیابان‌ها حضور پیدا می‌کنند، چیست؟
اصولاً آیا فکر می‌کنید واقعاً فقط با کار فرهنگی می‌شود، این افراد را به مسیر درست هدایت کرد؟ اگر پاسخ مثبت است، منتظر چه هستید و چرا کاری نمی‌کنید؟
سرکار خانم؛ همان‌طور که اشاره شد، ما هم قبول داریم کار فرهنگی اولویت دارد، اما اولاً باور کنید، در همه موارد نمی‌شود افکار کسی که مغرضانه، عمداً و هدفمند به بی‌حجابی‌ها و بی‌بندوباری‌ها دامن می‌زند، را با کار فرهنگی اصلاح کرد و گاهی در مواجهه با این افراد که عملاً با دشمنان همراهی و قانون‌شکنی می‌کنند، اقدام قهری اجتناب ناپذیر است.
ثانیاً باور کنید بخشی از بدحجابی‌ها واکنش طبیعی جامعه به عملکرد ضعیف برخی از مسئولین در بخش‌های مختلف و در واقع نوعی لجبازی نسبت به شرایط اقتصادی و مفاسد اداری و اقتصادی راست و دروغی است که این روزها با کار رسانه‌ای دشمنان، بیش از گذشته به گوش می‌رسد، بنابراین در گام نخست، مهمترین اقدام فرهنگی، بهبود کیفیت عملکرد مسئولین در انجام وظایف محوله و اداره امور کشور در ابعاد مختلف است.
همچنین در این رابطه نباید نقش شبکه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای و فضای مجازی و در مجموع، رسانه‌های بیگانه و مهمتر از همه این موارد، ضعف و نقص و کم‌کاری نظام تعلیم و تربیت در سطوح و بخش‌های مختلف را در گسترش این ناهنجاری اجتماعی مورد غفلت قرار داد و باید در این زمینه نیز تدبیری اندیشید.
در پایان مجدداً این سؤال مطرح می‌شود، خوب حالا راه‌کار فرهنگی شما چیست؟ اگر راه‌کار متفاوت و تأثیرگذارتری دارید، معطل چه هستید؟ چرا در این زمینه کاری نمی‌کنید؟
احمدرضا هدایتی
کارشناس ارشد مدیریت
31/6/1405
نشانی الکترونیکی: ARH110@yahoo.com نشانی سایت: rahtooshe.com
