چند معیار برای شناسایی کسانی که نباید به آنها رأی بدهیم (انتقادی، ارشادی)

     تاکنون با استناد به آیات و روایات اسلامی و کلام بزرگان، معیارها و شاخصه‌های متعددی برای شناسایی کاندیداهای واجد شرایط و به تعبیر دیگر شناخت افراد اصلح در انتخابات مختلف مطرح شده است، اما بسیاری از مؤلفه‌هایی که برای این موضوع تبیین شده از جمله؛ تدین و تقوا و حتی ولایتمداری و دلسوزی برای مردم و کشور، جنبه درونی دارد و به راحتی قابل بررسی و ارزیابی نیست.

     این مسئله در بسیاری از موارد سبب سردرگمی رأی دهندگان گردیده و امکان تصمیم‌گیری درست را از آنان سلب می‌نماید. اما راه‌کار برون‌رفت از این مشکل چیست؟

     به‌نظر می‌رسد یکی از راه‌های تشخیص و تمیز افراد اصلح از غیراصلاح این است که در کنار توجه به مولفه‌های مثبت هر کاندیدا، عملکرد و رفتارهای نادرستی که ممکن است در گذشته مرتکب شده و هم‌اکنون و به‌خصوص در جریان رقابت‌های انتخاباتی به انجام آنها مبادرت می‌ورزد را نیز مورد توجه قرار دهیم.

اما این شاخصه‌ها کدامند و به چه کسانی نباید رأی بدهیم؟

  • کسانی که در جهت اجرای منویات و مطالبات ولایت و خواسته‌ها و انتظارات مردم تعلل نموده یا مواضع مبهم و نامشخص و بعضاً مغایر و متضاد از خود بروز می‌دهند.
  • داوطلبینی که مورد حمایت افراد فاسد، قانون‌گریز، هنجارشکن، متخلف، زالوصفت و سایر افرادی هستند که معمولاً اصول و ارزش‌های اسلامی و اجتماعی را زیرپا می‌گذارند و یا خدای ناخواسته، همنشینی و همراهی کاندیداها با افرادی که متصف به چنین صفاتی هستند.
  • کاندیداهایی که به جای تأکید و تمرکز بر انجام وظیفه نمایندگی (مشارکت در قانونگذاری اصولی و نظارت بر حسن اجرای قوانین)، برای جلب نظر مردم و اخذ آرای بیشتر، به دادن وعده و وعیدهای ناشدنی و خارج از وظیفه و اختیارات نمایندگان روی می‌آورند.
  • نامزدهایی که حاضرند برای اخذ رآی بیشتر به استفاده از هر ابزار و روش قانونی و غیرقانونی یا مشروع و نامشروعی متوسل شده و به هر قیمتی وارد مجلس شوند.
  • کسانی که حاضر می‌شوند با صرف میلیون‌ها و بلکه میلیاردها تومان بیش از حد متعارف و چندین برابر مجموع آنچه در طول ۴ سال حضور در مجلس (به عنوان حقوق) دریافت می‌کنند، صرف هزینه فعالیت‌های تبلیغاتی نمایند، درحالی که منبع تأمین وجوه مورد استفاده آنها نامشخص و عمدتاً شبهه‌ناک است.
  • افراد وابسته به باندهای مافیایی پنهان و آشکار قدرت و یا کسانی که در گذشته سابقه سوءاستفاده از موقعیت اجتماعی یا کاری و شغلی خود را داشته و مرتکب اقداماتی مانند؛ رانتخواری، پارتی‌بازی یا اختلاس شده‌اند.
  • کاندیداهایی که تلاش می‌کنند تا با اعطای هدایای مختلف، دادن شام و ناهار و انجام سایر اقدامات مشابه، عزت و منزلت هموطنان خود را خدشه‌دار نموده و آنها را بفریبند.
  • افرادی که در برخورد با رخدادهای ملی و بین‌المللی مرتبط با ایران و حتی جهان اسلام، موضع نامشخص و یا خنثی اتخاذ نموده و بی‌هیچ دلیل قابل قبولی از اعلام نظر صریح و روشن اجتناب می‌کنند.
  • کسانی که با طرح‌هایی مانند؛ طرح شفافیت آرای نمایندگان یا طرح بررسی دارایی مسئولین مخالفت نموده و از انجام آنها بیم دارند.
  • کسانی که مرعوب و مجذوب فرهنگ غرب و شرق هستند و به رغم پیمان‌شکنی‌های مکرر دشمنان این مرزوبوم، همچنان منتظر بروز معجزه از سوی آنها هستند.
  • آنهایی که به خودباوری نرسیده‌اند و از اراده لازم برای اعتماد به جوانان، اتکاء به نیروهای درونزا و استفاده مطلوب از منابع موجود برخوردار نیستند.
  • افرادی که بدون آگاهی لازم و بدون توجه به عوارض و پیامدهای کار، پذیرای طرح‌ها و معاهدات بین‌المللی می‌شوند و آنها را مورد تأیید قرار می‌دهند.
  • آنهایی که فاقد روحیه جهادی و عملکرد انقلابی هستند و اثری از فعالیت اجتماعی و مردمی در کارنامه آنها وجود ندارد و در مشاغل خود، عملکرد مطلوبی را بروز نداده‌اند.
  • کسانی که خود یا فرزندانشان در ردیف ثروتمندان مرفه بی‌درد قرار دارند و نمی‌توانند شرایط عامه مردم را درک نمایند.

     قطعاً بدون توجه به این نکات که می‌تواند موضوعات مشابه دیگری را نیز شامل شود؛ نباید و نمی‌توانیم از مجلس آینده نیز، انتظار بیشتر از آنچه مجالس گذشته در چند دوره اخیر انجام داده، داشته باشیم.

احمدرضا هدایتی

کارشناس ارشد مدیریت

۲۴/۱۱/۹۸

نشانی الکترونیکی: ARH110@yahoo.com  نشانی سایت: rahtooshe.com

شما همچنین می توانید ...

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.