نارضایتی مردم از افزایش غیر منطقی عوارض بزرگراه تهران پردیس

     اکثر ساکنین شهر پردیس را قشر آسیب پذیر کارمند و کارگران  زحمت کش و بعضا دانشجویانی به خود اختصاص داده که برای مراجعه به محل کار خود مجبورند هر روز مسافت پردیس تا تهران را طی نموده و بازگردند، به همین دلیل از همان ابتدای کار ساخت شهرهای اقماری تهران قرار بود، دولت محترم به پاس همراهی کسانی که از شهر تهران خارج می شوند، شهرهای جدید را با تخصیص و ارائه تسهیلات ویژه آماده نماید تا با آسودگی خاطر، سرریز جمعیت تهران را در خود جای دهند، در حالیکه به علت نوساز بودن این شهرها، نه تنها از تسهیلات ویژه خبری نشد، بلکه مردم شهرهای جدید از جمله پردیس از امکاناتی مانند: مترو یا شرکت واحد درون شهری و حتی سیستم منظم، مستمر و مناسب حمل و نقل درون شهری نیز محروم شدند.

     با توجه به توضیحات فوق، پس از افتتاح بزرگراه تهران – پردیس که توسط بخش خصوصی احداث شده است، قرار شد با همکاری مسئولین ذیربط و به عنوان حداقل اقدام، (شرکت عمران پردیس به نمایندگی از طرف وزارت راه و شهرسازی و شرکت بزرگراهها به عنوان مالک) برای ساکنین و دانشجویان کارت تردد ۵۰۰ توماتی صادر نماید که برای تعدادی از ساکنین صادر و برای بخش قابل توجهی از ساکنین هرگز کارت صادر نشد (ظاهرا بخشی از کارتها نیز سهوا یا به علت سوء مدیریت در اختیار سایر افراد عبوری از این جاده قرار گرفت) و در نتیجه به این ترتیب برخی از افراد با هزینه ۵۰۰ تومانی و برخی از افراد اجبارا با هزینه ۱۲۰۰ تومانی از بزرگراه استفاده می کردند.

     در حالیکه برخی از افراد حتی هزینه ۵۰۰ تومانی استفاده از بزرگراه پردیس را نیز به سختی و با نارضایتی پرداخت می کردند به علت کم لطفی مسئولین، این مبلغ طی سال های اخیر به تدریج (پس از هر مرحله پیگیری های مردمی و انعکاس رسانه ای)، افزایش یافته و هم اکنون به ۱۸۰۰ تومان رسیده است.

     پیگیری ساکنین برای رفع این مشکل در حدی بوده که رسانه ها از جمله صدا و سیما بارها به موضوع پرداخته و گزارش های مختلفی را تهیه و منتشر کرده اند، اما مسئولین یا از مصاحبه اجتناب نموده و یا وعده هایی داده اند که تابحال عملی نشده و در نهایت مسئولیت عدم تحقق وعده ها را بر گردن سایر مسئولین قرار داده اند (دولت و شرکت عمران، شرکت بزرگراهها را مقصر و بعضا محق دانسته اند و متقابلا شرکت بزرگراه ها، دولت و  شرکت عمران را متهم به عدم اجرای تعهدات خود می نماید) و همانگونه که اشاره شد، پیگیری ها فقط افزایش بیشتر قیمت ها را به همراه داشته است.

     این مسئله سبب شده تا بسیاری از شهروندان علی رغم نگرانی در مورد جان فرزندان و سایر اعضای خانواده که هر روز باید به تهران مراجعه نمایند، به علت مشکلات مادی و نا امید شدن از اقدام موثر مسئولین، همچنان خطرات و سختیهای جاده قدیم را پذیرا شده و با مراجعه به مدیر عامل سابق شرکت عمران پردیس، مسئولیت بروز حوادث احتمالی برای پدران یا همسران خود در جاده قدیم را بر عهده شرکت اعلام نموده و از تردد در بزرگراه جدید اجتناب نمایند. بدیهی است که وضعیت مذکور نارضایتی مردم را به همراه داشته و سوالات متعددی را به شرح ذیل در ذهن شهروندان ایجاد نموده است:

۱-   چگونه امکان دارد، عوارض بزرگراه۱۲۰کیلومتری تهران قم ۳۰۰ تومان و بزرگراه ۲۵ کیلومتری تهران پردیس ۱۸۰۰ تومان باشد؟ آیا این پاداش همکاری کسانی است که حاضر به ترک تهران شده اند؟

۲-  چرا در حالیکه مردم سایر نقاط کشور از جمله تهران، به طور رایگان از بزرگراه های داخل و خارج شهرها استفاده می کنند، قشر دانشجو، کارمند و کارگر پردیس باید روزی۳۶۰۰ تومان عوارض بزرگراهی پرداخت نمایند؟

۳-  آیا مسئولین محترم نمی دانند که این رقم در طول ماه، هزینه ای بیش از ۱۰۰ هزار تومان را به ساکنین تحمیل می نماید و این مقدار حدود یک پنجم و بلکه یک چهارم حقوق بسیاری از ساکنین می باشد؟

۴-  چرا با اینکه هزینه پرداخت با کارت به ۸۰۰ تومان رسیده، برای سایر ساکنین کارت صادر نمی شود و مهمتر اینکه شرکت با چه مجوزی در حال جمع آوری کارت های صادره است؟

۵-  چه عاملی باعث می شود که پس از پخش هر گزارش تلویزیونی(به جای حل مشکل) هزینه بزرگراه افزایش می یابد، آیا این مسئله ناشی از کم توجهی و عدم پیگیری و پاسخگویی مسئولین نسبت به موضوع نیست؟

۶-  چرا تنها مردم یک یا چند شهر خاص باید هزینه رویکرد جدید دولت مبنی بر اجرای پروژه ها توسط بخش خصوصی را متقبل شوند؟ آیا نباید اینگونه هزینه ها به شکل یکسان و عادلانه در سطح کشور سرشکن شود؟

۷-  در حال حاضر هیچگونه مرکز درمانی دولتی در پردیس وجود ندارد و مردم هزینه های درمانی را با قیمت آزاد پرداخت می کنند، حال اگر قرار باشد اینگونه هزینه ها با خصوصی سازی فعالیت های دولت افزایش یابد، آیا افزایش ناچیز حقوق قشر کارمند و کارگر و یا پول توجیبی دانشجویان پاسخگوی آن خواهد بود؟

۸-  آیا هیچ مسئولی حاضر است، مسئولیت ناشی از بروز حوادث احتمالی جاده قدیم را در مورد کسانی که به علت مشکل مالی نتوانسته اند از بزرگراه استفاده نماید، را بپذیرد و پاسخگوی خون آنها باشد؟

۹-  مگر ارائه خدمات عمومی جزء وظایف دولت محترم نیست، پس چرا مردم و حتی وسائط نقلیه عمومی مانند؛ مینی بوس ها و تاکسی ها نمی توانند بطور رایگان از اتوبان استفاده کنند، حداقل چرا به آنها کارت یارانه ای نمی دهند.

     با توجه به توضیحات فوق، پیشنهاد می گردد:

۱-  با تامین هزینه های لازم، در ساخت پروژه متروی شهر پردیس تسریع گردد.

۲-  به منظور اجرای عدالت و تسریع در یکسان سازی خدمات دولتی به هموطنان سراسر کشور، ترتیبی اتخاذ گردد تا دریافت هزینه بزرگراهی لغو و یا حداقل متناسب با ویژگی جاده ها تعدیل شود و متقابلا برای تامین هزینه ساخت و سازهای عمومی توسط بخش خصوصی، مبالغ مورد نظر ترجیحا با استفاده از سایر روشها (مانند؛ افزایش ارزش افزوده کالا و خدمات یا مالیات یا عوارض ساخت و سازهای شهری) بطور غیر مستقیم یا حتی مستقیم از هموطنان سراسر کشور اخــــذ شود تا ضمن سرشکن نمودن و کاهش هزینه های عمرانی برای مردم مناطق خاص و جدیدالتاسیس، از بروز مشکل در مورد سایر پروژه های مشابه نیز پیشگیری و از تحمیل هزینه های عمرانی به قشر ضعیف یا ساکنین یک مکان خاص به خصوص در مناطق محروم جلوگیری شود.

۳-  اعتبار کارتهای فعلی لغو و با همکاری و هماهنگی هردو شرکت (شرکت عمران پردیس و شرکت بزرگراهها و سایر دستگاههای ذیربط)، طی یک برنامه حسابشده، مجددا برای همه ساکنین کارت جدید صادر شود.

۴-  ترتیبی اتخاذ گردد تا شرکت بزرگراه ها بپذیرد که با کاهش هزینه تردد در سقف ۵۰۰ تومان، ترددها از بزرگراه به همان نسبت و بلکه بیشتر افزایش خواهد یافت و در نتیجه هزینه مربوطه در مدت زمان تعیین شده، تامین خواهد شد.

امید است با پیگیری مسئولین محترم؛ هرچه زودتر دغدغه‌های شهروندان در این زمینه برطرف گردد.

                                                                                ضمن آرزوی توفیق روزافزون

                                                                         برای تمامی مسئولین دلسوز و خدمتگذار

                                                                                        احمد رضا هدایتی

                                                                                           ۲۶/۵/۱۳۹۲

شما همچنین می توانید ...

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.