با اینکه چندین ماه از حادثه تلخ اغتشاشات دی ماه سال گذشته میگذرد، اما همچنان اتهام ناجوانمردانه استفاده از زندانیان برای کشتار مردم با هدف ترساندن معترضین در فضای مجازی و گفتگوهای خصوصی برخی افراد دیده و شنیده میشود.
حال حرف ما این است؛ مگر نمیگویند در اغتشاشات دیماه ۳۰ هزار نفر کشته شده، خوب بگویید نام و نشانی صد نفر از آنها را که در فهرست حدود 3 هزار نفره مرکز اطلاعرسانی ریاست جمهوری نیست را بدهند، تا برویم بررسی کنیم.
آمار دادن و حتی اسم دادن که کار سختی نیست، هر کسی میتواند، ۳۰ هزار که نه، صد هزار اسم بدهد، مهم این است که آمارها قابل اثبات باشد.
البته چند سؤال مهم دیگر هم وجود دارد، اول این که کدام حکومتی اینقدر ابله است که بخواهد برای ترساندن مردم زندانیان اعدامی و اراذل و اوباش که میتوانند با همان تسلیحات متواری هم بشوند و یا برای همیشه به جمع اغتشاشگران بپیوندند را مسلح کند و بخواهد با دامن زدن به ناامنیها و در واقع با تشدید ناآرامیها، امنیت ایجاد کند؟
یعنی مسئولین ذیربط اینقدر نامرد و بیفکر هستند که اجازه دادهاند، همین افراد مأموران خودشان را هدف قرار بدهند، سر ببرند، زنده زنده به آتش بکشند و با بدترین شکل آنها را مضروب نموده یا به شهادت برسانند؟
دوم اینکه اصلاً فرض کنیم همه گفته شما درست است، چطور مأموران مثلاً ناجا که خودشان به واسطه ماهیت شغلشان در ارتباط مستقیم با همین افراد هستند، متوجه این جنایت نشدند و دست به اعتراض و آشوب نزدند، اما ضدانقلابهای وطنفروش که بدون خطر در سرزمین رؤیاهایشن در آن سوی زمین ساکن شدهاند، متوجه موضوع شده و برای مقابله با آن انواع نسخههای جنایتکارانه را تجویز میکنند؟
آیا به کمی تأمل و تفکر منطقی و غیراحساسی در رابطه با شایعات منتشره از سوی بیگانگان و مزدوران داخلی آنها که دشمنی ایشان با ایران و ایرانی و با اسلام و مسلمین اثبات شده است، نیاز نداریم؟
احمدرضا هدایتی
کارشناس ارشد مدیریت
10/1/1405
نشانی الکترونیکی: ARH110@yahoo.com نشانی سایت: rahtooshe.com
